ACTIES STREEKVERVOER

‘WIJ BUNGELEN ONDERAAN HET UITGETROKKEN ELASTIEK’

Tekst Ronald de Kreij Beeld Doon van de Ven, Jan Lankveld

De aftrap voor de eerste stakingsactie vond woensdag 13 mei plaats in Emmen. Later volgden estafettestakingen in onder meer Tilburg, Waalwijk, Hengelo en Haaksbergen.

Kaderlid Henk Rozema, voorzitter van de kadergroep Qbuzz Groningen/Drenthe, spreekt de actievoerders toe in Emmen.

De werkgevers in het streekvervoer hebben met hun starre houding in het cao-traject de acties van het personeel over zichzelf afgeroepen. Buschauffeur en vakbondskaderlid Sooi van Weegberg vreest alleen wel ‘dat dit een zaak van lange adem gaat worden’.

Spreadsheet-management, noemt Sooi van Weegberg het. Managers die op basis van tabellen, grafieken, cijfers en verwachtingen menen dat de dienstregelingen nóg compacter kunnen. ‘Tegen hen zeg ik: “Kom nou eens bij mij kijken hoe al die plannen van jullie in de praktijk uitpakken. Nee, niet even een ritje meerijden op de bus, maar drie maanden volledig meedraaien.” Ik weet zeker dat ze dan heel anders aankijken tegen alles wat ze achter hun bureau zo mooi hebben uitgedacht.’

Van Weegberg, buschauffeur bij Arriva in Tilburg en voorzitter van de subsectorraad van FNV Streekvervoer, vindt dat het nu eindelijk eens moet ‘ophouden met al die flauwekul’. ‘Sommige dingen kunnen echt niet meer. Kijk naar wat er gebeurt bij KLM. Daar willen ze qua personeelskosten voor een dubbeltje op de eerste rang zitten om de reiziger voor 10 euro naar Malaga te kunnen laten vliegen. En dan ook nog eens voor vijf sterren service willen bieden. Onmogelijk. Dat is met de stakingen op Schiphol nu ook het brede publiek duidelijk geworden. Eindelijk.’

Publiek informeren

De situatie in het Streekvervoer is vergelijkbaar met die bij KLM: te weinig mensen die te hard moeten werken. De FNV wil nu dan ook in eerste instantie de reizigers in het streekvervoer net als die in de luchtvaart op de hoogte brengen van de misstanden. Maar voorlopig nog even niet met stakingsacties als middel. Van Weegberg: ‘We zijn onze acties begonnen met flyeren. Dit om het publiek te informeren, maar ook omdat we zoals altijd rekening willen houden met de schoolexamens. Ook zijn regionaal kleinere stakingsacties gevoerd. Deze acties kunnen uiteindelijk uitdraaien op grotere stakingen, zeker na de zomer. Ik vrees overigens dat dit een zaak van lange adem gaat worden.’

Waar gaat het ook alweer allemaal om? De werkgevers hebben middenin het lopende cao-overleg totaal onverwacht een eindbod neergelegd van 2,8 procent meer loon per 1 juli 2022. De FNV eist minimaal automatische prijscompensatie per 1 juli 2021, de datum waarop de vorige cao afliep, én terugdringing van de werkdruk. Om dit laatste draait het vooral.

‘Wij bungelen als personeel onderaan het volledig uitgetrokken elastiek’, zegt Van Weegberg. ‘De rek is er uit. Maar de werkgevers willen van ons nóg meer wendbaarheid en flexibiliteit. Ze willen de sinaasappel kennelijk tot op de laatste druppel uitknijpen.’

Zekerheid bieden

Onlangs werd bekend dat de werkgevers in het streekvervoer voor geheel 2022 extra subsidie van de overheid ontvangen om de klap van de coronacrisis verder op te vangen. ‘Dat geld wordt kennelijk alleen in productverbetering gestoken, en niet in meer personeel. Dat steekt natuurlijk. De behoefte aan meer en vooral jong personeel is groot. En die mensen moet je óók zekerheid bieden. Maar wat doen de werkgevers? Ze lijken een hek te hebben geplaatst rond de vaste krachten en vragen nu alleen nog om flex- en oproepkrachten voor nul of een paar uurtjes. Wij sluiten niet uit dat in de toekomst de roosters worden opgeknipt in diensten van twee, drie, vier of vijf uur, waar vervolgens mensen apart voor worden ingehuurd. De flexkrachten moeten dan natuurlijk net als nu al wel 24 uur per dag zeven dagen per week klaarstaan, en doorstromen ho maar! Wie wil dit?! Wie kan hier van leven? En de opdrachtgevers, de provincies, maar wegkijken. Die hebben ook boter op hun hoofd.’

Van Weegberg ziet om zich heen steeds meer oudere collega’s wegvallen. ‘Ik ben nu zelf ook 61, en merk aan mijn lijf dat het steeds zwaarder wordt. Daarom wilden we als FNV ook een cao-afspraak maken over eerder kunnen stoppen met werken, én daarnaast een 60-80-100-ouderenregeling. Dat betekent dat iedereen vanaf 63 jaar 60 procent moet kunnen gaan werken tegen 80 procent van het loon en 100 procent pensioenopbouw. Maar ook deze wens hebben de werkgevers met hun eindbod van tafel geveegd. Dat pikken we niet. Acties dus.’

SOOI VAN WEEGBERG: ‘DE REK IS ER UIT’
‘OPHOUDEN MET DIE FLAUWEKUL. DIT KAN ECHT NIET’

Deel deze pagina