SOCIALE COHESIE

‘BESPAREN OP OV GEEN GOED IDEE’

Tekst Ronald de Kreij Beeld Jan Lankveld

PETRA BOLSTER: ‘JE MERKT HET NAUWELIJKS, TÓT HET TE LAAT IS’

Petra Bolster is FNV-bestuurder in de sector Metaal, woont in een kleine stad in Limburg én is kandidaat voor het Dagelijks Bestuur van de FNV. Reden om haar te vragen mee te werken aan dit artikel over de gevaren die het ov bedreigen. ‘Afschaling raakt allerlei maatschappelijke vraagstukken, van klimaatverandering tot de inclusieve samenleving. Ik moet er niet aan denken dat de bus straks nog maar eens in de zes dagen door mijn woonplaats rijdt.’

Toegegeven, dat eens in de zes dagen is wat overdreven, maar het gaat om het punt dat Petra Bolster wil maken. ‘Ik had het recent met mijn collega Marlies Peeters van FNV Streekvervoer over de afkalving van het ov in Limburg. Ze vertelde me dat de busbedrijven in verband met corona verder wilden gaan snijden in lijnen en frequenties. Daarop heb ik mijn visie gegeven op de nare gevolgen die dat volgens mij kan hebben.’

‘Om een voorbeeld te geven’, begint ze haar verhaal, ‘ik moet als landelijk bestuurder in de metaal vaak in Utrecht en Den Haag zijn. Die reis maak ik bij voorkeur per bus en trein. Je kunt doorwerken tijdens je reis, en je staat niet al vanaf Weert in de file. Maar ja, als de bus niet meer door mijn woonplaats komt, en het kost me weet ik hoeveel tijd om een treinstation te bereiken, dan is de auto nog het enige alternatief. Op zich geen probleem voor mij persoonlijk, maar dat is wel veel slechter voor het milieu, het leidt tot files enzovoorts. En mijn ervaring geldt natuurlijk voor veel meer mensen. Het afschalen van openbaar vervoer maakt het op afstand wonen van je werkplek onaantrekkelijker. Daardoor ontstaat er meer druk op de woningmarkt in de grotere steden. Het is dus ook een maatschappelijk vraagstuk.’

‘Zonder ov wordt het milieu er zeker niet beter op.’

GOED WERKEND OV-SYSTEEM IS ONMISBAAR…

Uit 'Noodkreet aan de ministeries van Financiën en Infrastructuur en Waterstaat', verzonden door de FNV-vakbondsbestuurders in het openbaar vervoer (trein, streekvervoer, stadsvervoer): Een goed werkend en aantrekkelijk openbaarvervoersysteem is onmisbaar voor ons land. Het draagt bij aan een goede bereikbaarheid, dat weer bijdraagt aan het op peil houden en versterken van de economie en de sociale cohesie. Juist nu is er behoefte aan investeringen in meer lijnen voor een betere bereikbaarheid.

‘DIT DRAAGT NIET BIJ AAN DE VERBETERING VAN DE ECONOMISCHE SITUATIE VAN MENSEN’

MIJL OP ZEVEN

Petra kent de verhalen van vrienden en bekenden uit omringende dorpen waar eerder al lijnen zijn weggevallen of 'afgebogen'. Dat betekent dat ze niet meer doorrijden naar grotere ov-knooppunten en dat de reizigers om daar te komen moeten overstappen, soms meermaals. ‘Zo’n reis is vaak een mijl op zeven hoor’, verzucht ze. ‘En het is slecht voor de leefbaarheid van het platteland. Wie wil er nog wonen op een plek waarvandaan het uren kost om met het ov naar het ziekenhuis in de stad te reizen? Of naar je werk?’

‘Als bestuurder heb ik het zelf meegemaakt toen NedCar op een gegeven moment enorm groeide. Het openbaar vervoer was daar totaal niet op ingericht. Dus reizen per auto was voor de werknemers onvermijdelijk. Maar de nieuwe krachten hadden vaak een afstand tot de arbeidsmarkt en het bezit van een tweede auto was voor hen al helemaal onhaalbare kaart. De inrichting van het openbaar vervoer is dan ook mede bepalend voor de verbetering van de economische situatie van mensen. Ook daar moet rekening mee gehouden worden bij dit soort beslissingen.’

KLEINE INGREEP, GROTE GEVOLGEN

Toen haar collega haar vertelde dat de busbedrijven verder wilden afschalen, was Petra niet bijzonder verrast. ‘Dat doen ze toch al jaren?', reageerde ik. ‘Maar ik moest ook erkennen dat ik als gevolg van de coronacrisis het afgelopen jaar niet echt veel heb gereisd met het openbaar vervoer en dus ook de meest recente situatie in het ov niet aan den lijve heb ervaren. Maar dít weet ik wel: stukje bij beetje afschalen merk je als reiziger bijna niet, tot het op een gegeven moment te laat is. En vaak is het dan ook écht te laat. Dan zijn we iets kwijt dat we niet zomaar weer terugkrijgen. Hoe klein zo’n afschaling misschien ook is, het kan een klein dorp keihard treffen.’

‘Voor mij is het heel belangrijk dat iedereen mee kan doen. Daarover maak ik me echt zorgen’, besluit ze haar verhaal. ‘Over de mensen die straks nog nauwelijks ergens kunnen komen met het ov, over ouderen die minder mobiel worden en vereenzamen, over het milieu dat er zonder ov zeker niet beter op wordt, over de sociale cohesie op het platteland, over… nou ja, noem alle neveneffecten maar op. Misschien kan er met het schrappen van lijnen of frequenties op de korte termijn dan wel wat geld bespaard worden, maar ik weet zeker dat we vanwege de negatieve gevolgen op de langere termijn duurder uit zijn. Dat moeten we dus niet willen.’

Deel deze pagina