HERMES

WERKGEVERS DIE ÉCHT LUISTEREN

Tekst Ronald de Kreij Beeld Doon van de Ven

‘COMMUNICATIE, EN DAN BEDOEL IK GOEDE COMMUNICATIE, IS HEEL BELANGRIJK’

Hij weet nog niet hoe hij de invulling van zijn wens politiek zou kunnen vormgeven, maar dat onderzoekt hij wel als ie eenmaal is gekozen: Hedo Amin zou er graag voor zorgen dat de werkgevers beter gaan luisteren naar hun medewerkers.

Op 17 maart aanstaande vinden in Nederland parlementsverkiezingen plaats. Stel dat jij in de Tweede Kamer zou worden gekozen, wat zou jij dan als politicus veranderen ten gunste van jouw werk nu in het ov? We vroegen het diverse leden van FNV Streekvervoer.

Wie ben je?

‘Hedo Amin, 34 jaar, chauffeur bij Hermes concessie Zuid-Oost Brabant en 5 jaar werkzaam in het streekvervoer.’

Ga je stemmen?

‘Weet ik nog niet.’

Waarom?

‘Ik vertrouw het allemaal niet zo. Nee, ik ben geen complotdenker. Ik zie alleen dat we leven in een echt nieuw tijdperk met veel veranderingen. Daardoor weet ik niet wie ik kan en mag geloven en wie niet. Ik denk daarom dat ik vooral op mezelf moet vertrouwen.’

Hou je rekening met wat jouw partij zegt over het ov?

‘Nee, mede omdat ik nog niet weet of ik ga stemmen en wat ik daarover hiervoor ook al heb gezegd.’

Kijk je ook naar wat jouw partij zegt over flex?

‘Ik zie dat flex overal wordt ingezet, ook in andere sectoren. Maar ik denk dat bij ons toch zeker 70 à 80 procent van de medewerkers vast is. Dus het lijkt me niet echt een probleem.’

Hoe sta je tegenover de regeling voor vervroegd uittreden (RVU)?

‘Over dit onderwerp kan ik kort zijn: pensioen boeit me totaal niet. Ik wil er dan ook geen tijd in steken. Straks komen er vast weer andere tijden met andere systemen. Wie weet wat dan belangrijk en nodig is. Misschien werk ik dan niet meer in het ov, heb ik me verder ontwikkeld en heb ik zelf voor mijn pensioen gezorgd. Niemand weet wat de toekomst over dertig jaar brengt. Ik wil nog wel iets zeggen over alles wat ik hiervoor heb gezegd. Want ik wil niet de indruk wekken dat ik werkelijk totaal nergens in geïnteresseerd ben. Het zit namelijk zo. Ik ben geboren in Afghanistan. Op mijn zevende zijn we gevlucht naar Rusland, waar ik tien jaar heb gewoond. Daarna zijn we naar Nederland gekomen, waar ik nu dus een kleine twintig jaar woon. Ik heb de afgelopen dertig jaar meer meegemaakt dan een gemiddelde Nederlander in zijn hele leven. Dat betekent dat ik me niet langer druk wens te maken over wat de komende dertig jaar mogelijk gaat brengen.’

Tot slot: wat vind je het allerbelangrijkste dat de politiek zou moeten veranderen of verbeteren voor het ov en de mensen die er werken?

‘De werkgevers zouden beter naar de werkvloer moeten luisteren. Daar geloof ik heel erg in. Hoe je dit vanuit de politiek zou moeten organiseren weet ik nog niet, maar dat onderzoek ik wel als ik eenmaal gekozen ben. Werkgevers en werknemers investeren beide in de onderneming. Ze hebben dezelfde missie. Dan is het toch logisch dat ze daarover met elkaar overleggen? En niet dat de werkgever zegt hoe het allemaal moet en de werknemer het maar heeft uit te voeren. Dat leidt namelijk tot frustraties en dan vallen mensen af. Ik vergelijk het met een auto. Die heeft vier banden. Ik zie de werknemers als de banden. Maar met een lekke band staat de hele auto stil. Om dergelijke pechgevallen te voorkomen is goede communicatie de oplossing. Met elkaar praten en écht naar elkaar luisteren is heel belangrijk.’

‘IK WIL NIET DE INDRUK WEKKEN DAT IK NERGENS IN GEÏNTERESSEERD BEN’

Deel deze pagina